Ένας γραικός στα ξένα

Συγγραφείς: Ζήρας Αλέξης

σελ. 306
διαστ. 14.5 x 21.5
1η έκδοση (2004)
2η έκδοση (2017)

Κατηγορία: Συγγραφέας:

Κρατικό Βραβείο Δοκιμίου – Κριτικής [2004]
Βραβείο Ιδρύματος Πέτρου Χάρη Ακαδημίας Αθηνών [2004]

Περιγραφή

[…] Δεν τολμώ καν να διανοηθώ το όνειρο του Μαλλαρμέ – να συγκεντρωθεί όλος ο κόσμος σ’ ένα βιβλίο. Αλλά τελικά μήπως σ’ όλη μας τη ζωή αναζητούμε στα βιβλία που διαβάζουμε τη μέθη των πρώτων αναγνώσεών μας; Μήπως, κατά προέκταση, τα ερωτήματα που συνήθως εισβάλλουν ορμητικά στη ζώνη του φανταστικού, και μάλιστα τις στιγμές κατά τις οποίες έχουν εξασθενίσει οι άμυνές μας, μήπως τα ερωτήματα αυτά παίρνουν τη θέση που άλλοτε είχε ο καθρέφτης για την παιδική μας ηλικία; Φόβος και θαυμασμός. Ο Μπόρχες είχε πει σχετικά κάτι πολύ απλό και ταυτόχρονα πολύ ουσιαστικό. Ότι σημασία για τη φαντασία δεν έχει τόσο το τέλος του ταξιδιού, όσο οι διαδρομές του -με άλλα λόγια, όχι οι απαντήσεις στα ερωτήματα που δημιουργούνται μέσα μας αλλά η σχεδόν ερωτική αφή και η αναψηλάφησή τους. Η προσμονή του αναπάντεχου ονείρου σε κάθε στιγμή του αναγνωστικού βιώματος. Γι’ αυτό και αν με ρωτούσε κάποιος τι γυρεύω, ένας Γραικός στα ξένα, και μάλιστα σε αναγνωστικές διαδρομές που ήδη διανύθηκαν ή που διαγράφουν ξανά και ξανά τον γνώριμο κύκλο τους, θα του απαντούσα ότι τουλάχιστον η συνομιλία με εμβληματικά έργα της λογοτεχνίας έχει το εξής αείχλωρο: ότι κάθε ανάγνωσή τους, όχι μόνο δεν σου περιορίζει τη φαντασία, αλλά, αντίθετα, σου ανοίγει συνεχώς τις απόκρυφες θύρες του αναπάντεχου. (Θεολόγος Λοκρίδας, Σεπτέμβριος 2003, από την εισαγωγή)

Ένας γραικός στα ξένα

Συγγραφείς: Ζήρας Αλέξης

σελ. 306
διαστ. 14.5 x 21.5
1η έκδοση (2004)
2η έκδοση (2017)

Κατηγορία: Συγγραφέας:

Κρατικό Βραβείο Δοκιμίου – Κριτικής [2004]
Βραβείο Ιδρύματος Πέτρου Χάρη Ακαδημίας Αθηνών [2004]

Περιγραφή

[…] Δεν τολμώ καν να διανοηθώ το όνειρο του Μαλλαρμέ – να συγκεντρωθεί όλος ο κόσμος σ’ ένα βιβλίο. Αλλά τελικά μήπως σ’ όλη μας τη ζωή αναζητούμε στα βιβλία που διαβάζουμε τη μέθη των πρώτων αναγνώσεών μας; Μήπως, κατά προέκταση, τα ερωτήματα που συνήθως εισβάλλουν ορμητικά στη ζώνη του φανταστικού, και μάλιστα τις στιγμές κατά τις οποίες έχουν εξασθενίσει οι άμυνές μας, μήπως τα ερωτήματα αυτά παίρνουν τη θέση που άλλοτε είχε ο καθρέφτης για την παιδική μας ηλικία; Φόβος και θαυμασμός. Ο Μπόρχες είχε πει σχετικά κάτι πολύ απλό και ταυτόχρονα πολύ ουσιαστικό. Ότι σημασία για τη φαντασία δεν έχει τόσο το τέλος του ταξιδιού, όσο οι διαδρομές του -με άλλα λόγια, όχι οι απαντήσεις στα ερωτήματα που δημιουργούνται μέσα μας αλλά η σχεδόν ερωτική αφή και η αναψηλάφησή τους. Η προσμονή του αναπάντεχου ονείρου σε κάθε στιγμή του αναγνωστικού βιώματος. Γι’ αυτό και αν με ρωτούσε κάποιος τι γυρεύω, ένας Γραικός στα ξένα, και μάλιστα σε αναγνωστικές διαδρομές που ήδη διανύθηκαν ή που διαγράφουν ξανά και ξανά τον γνώριμο κύκλο τους, θα του απαντούσα ότι τουλάχιστον η συνομιλία με εμβληματικά έργα της λογοτεχνίας έχει το εξής αείχλωρο: ότι κάθε ανάγνωσή τους, όχι μόνο δεν σου περιορίζει τη φαντασία, αλλά, αντίθετα, σου ανοίγει συνεχώς τις απόκρυφες θύρες του αναπάντεχου. (Θεολόγος Λοκρίδας, Σεπτέμβριος 2003, από την εισαγωγή)
X