Συγγραφέας: Γκόνης Θοδωρής

σελ. 32
διαστ. 29 x 22
1η έκδοση (1993)

Κατηγορία: Συγγραφέας:

21,20 με φ.π.α.

Η πύλη της ξηράς

21,20 με φ.π.α.

Κράτηση και παραλαβή από κοντινό σας βιβλιοπωλείο

Κράτηση

Με επτά πίνακες της Μαριλίτσας Βλαχάκη

Απόσπασμα

Περίμεναν έξω από το παραλιακό καφενείο να έρθει το καΐκι να τον πάρει. Ήταν βουνίσιοι. Η μάνα του, η αδελφή του κι αυτός. Είχε δικαστεί ισόβια. Η φυλακή ήταν στη θάλασσα. Βραχονήσι. Κάστρο βενετσιάνικο. Φραγκόσυκο. Δυο χωροφύλακες δεξιά και αριστερά του. Φορούσε το ρούχο του το καλό. Αυτό πού θα έβαζε στον γάμο του. Ρούχο της μάνας και της αδελφής. Και το χρυσάφι του. Χάραζε όταν ήρθε το καΐκι να τον πάρει. Δεν πρόλαβαν να πουν πολλά, να φιληθούν. Μόνο δυο λέξεις σε άλλη γλώσσα: “του φάλτουρα ντ’ τάτ”.
 Τον πήραν. Τον είδαν να πηδά μέσα στο καΐκι. Με την ανάσα τους κομμένη πρόσεχαν μην τον βρέξει η θάλασσα. Αν τον έπιανε και μια σταλαγματιά, δεν θα ‘βγαινε ποτέ από το κάτεργο. Δεν βράχηκε. Στάθηκε ορθός και χαιρετούσε με τα μάτια. Περίμεναν ακίνητες στις θέσεις τους να δουν το σήμα από απέναντι. Έφτασε το καΐκι και με δυο χέρια ενωμένα τους κούνησε τ’ άσπρο μαντίλι. Έφυγαν με την κρυφή ελπίδα. Γύρισαν πίσω στα βουνά. Στο σπίτι τους. Να πουν τα χαιρετίσματα στον πατέρα “του φάλτουρα ντ’ τάτ”. […] 

Βιβλια του ιδιου συγγραφεα

Η πύλη της ξηράς

Συγγραφέας: Γκόνης Θοδωρής

σελ. 32
διαστ. 29 x 22
1η έκδοση (1993)

Κατηγορία: Συγγραφέας:

21,20 με φ.π.α.

Η πύλη της ξηράς

21,20 με φ.π.α.

Κράτηση και παραλαβή από κοντινό σας βιβλιοπωλείο

Με επτά πίνακες της Μαριλίτσας Βλαχάκη

Απόσπασμα

Περίμεναν έξω από το παραλιακό καφενείο να έρθει το καΐκι να τον πάρει. Ήταν βουνίσιοι. Η μάνα του, η αδελφή του κι αυτός. Είχε δικαστεί ισόβια. Η φυλακή ήταν στη θάλασσα. Βραχονήσι. Κάστρο βενετσιάνικο. Φραγκόσυκο. Δυο χωροφύλακες δεξιά και αριστερά του. Φορούσε το ρούχο του το καλό. Αυτό πού θα έβαζε στον γάμο του. Ρούχο της μάνας και της αδελφής. Και το χρυσάφι του. Χάραζε όταν ήρθε το καΐκι να τον πάρει. Δεν πρόλαβαν να πουν πολλά, να φιληθούν. Μόνο δυο λέξεις σε άλλη γλώσσα: “του φάλτουρα ντ’ τάτ”.
 Τον πήραν. Τον είδαν να πηδά μέσα στο καΐκι. Με την ανάσα τους κομμένη πρόσεχαν μην τον βρέξει η θάλασσα. Αν τον έπιανε και μια σταλαγματιά, δεν θα ‘βγαινε ποτέ από το κάτεργο. Δεν βράχηκε. Στάθηκε ορθός και χαιρετούσε με τα μάτια. Περίμεναν ακίνητες στις θέσεις τους να δουν το σήμα από απέναντι. Έφτασε το καΐκι και με δυο χέρια ενωμένα τους κούνησε τ’ άσπρο μαντίλι. Έφυγαν με την κρυφή ελπίδα. Γύρισαν πίσω στα βουνά. Στο σπίτι τους. Να πουν τα χαιρετίσματα στον πατέρα “του φάλτουρα ντ’ τάτ”. […] 

Βιβλια του ιδιου συγγραφεα

X