Μοναδικός Ευνούχος

Συγγραφέας: Picabia Francis
Μετάφραση: Νεοφυτίδης Ανδέας

σελ. 104
διαστ. 12.5 x 16.5
1η έκδοση (2018)

ISBN: 978-960-576-724-2 Κατηγορία: Ετικέτες: ,

9,54 με φ.π.α.

Μοναδικός Ευνούχος

9,54 με φ.π.α.

Κράτηση και παραλαβή από κοντινό σας βιβλιοπωλείο

Κράτηση

ΠΙΚΑΜΠΙΑ. Ο λόγος κάνει γόνιμο το μέταλλο: βολίδα ή τροχός ουρουμπού λαίλαπα ρελιασμένη κι ολάνοιχτη – αφήνει να κοιμηθούν τα συναισθήματά της σ’ ένα γκαράζ. Τοποθετώ μια γλαύκα σ’ ένα εξάγωνο – άσμα σε εξαμέτρους – φθείρει τις γωνίες – κραυγάζει (κάτω) και καταχράται. Η γεωμετρία είναι στεγνή, γερασμένη. Έχω δει να αναβλύζει μία γραμμή αλλιώς. Μία γραμμή που αναδύεται σκοτώνει τις θεωρίες, και δεν υπάρχουν άλλες ανάγκες παρά μόνο μέσα στη ζωή των γραμμών. Έργο προσωπικό εκείνο που ξεφεύγει από το απόλυτο. Και ζει. Δραπετεύει.

Απόσπασμα

ΝΑ ΠΙΝΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΟΔΗΓΕΙΣ

 

Είναι Αύγουστος και δεν έχω διαβάσει

ούτε ένα βιβλίο εδώ κι έξι μήνες

εκτός από κάτι που λεγόταν Η υποχώρηση από τη Μόσχα

του Κολενκούρ.

Όπως και να ’χει πάντως, είμαι ευτυχισμένος

που οδηγούμε το αυτοκίνητο με τον αδερφό μου

και πίνουμε Old Crow από το μπουκάλι.

Δεν έχουμε κάπου συγκεκριμένα να πάμε,

απλώς οδηγούμε.

Μια στιγμή να κλείσω τα μάτια μου

και θα χαθώ, κι όμως

ευχαρίστως θα ξάπλωνα και θα κοιμόμουν για πάντα

στο πλάι αυτού του δρόμου.

Ο αδερφός μου με σκουντάει.

Από στιγμή σε στιγμή κάτι θα γίνει, το ξέρω.

Μοναδικός Ευνούχος

Συγγραφέας: Picabia Francis
Μετάφραση: Νεοφυτίδης Ανδέας

σελ. 104
διαστ. 12.5 x 16.5
1η έκδοση (2018)

ISBN: 978-960-576-724-2 Κατηγορία: Ετικέτες: ,

9,54 με φ.π.α.

Μοναδικός Ευνούχος

9,54 με φ.π.α.

Κράτηση και παραλαβή από κοντινό σας βιβλιοπωλείο

ΠΙΚΑΜΠΙΑ. Ο λόγος κάνει γόνιμο το μέταλλο: βολίδα ή τροχός ουρουμπού λαίλαπα ρελιασμένη κι ολάνοιχτη – αφήνει να κοιμηθούν τα συναισθήματά της σ’ ένα γκαράζ. Τοποθετώ μια γλαύκα σ’ ένα εξάγωνο – άσμα σε εξαμέτρους – φθείρει τις γωνίες – κραυγάζει (κάτω) και καταχράται. Η γεωμετρία είναι στεγνή, γερασμένη. Έχω δει να αναβλύζει μία γραμμή αλλιώς. Μία γραμμή που αναδύεται σκοτώνει τις θεωρίες, και δεν υπάρχουν άλλες ανάγκες παρά μόνο μέσα στη ζωή των γραμμών. Έργο προσωπικό εκείνο που ξεφεύγει από το απόλυτο. Και ζει. Δραπετεύει.

Απόσπασμα

ΝΑ ΠΙΝΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΟΔΗΓΕΙΣ

 

Είναι Αύγουστος και δεν έχω διαβάσει

ούτε ένα βιβλίο εδώ κι έξι μήνες

εκτός από κάτι που λεγόταν Η υποχώρηση από τη Μόσχα

του Κολενκούρ.

Όπως και να ’χει πάντως, είμαι ευτυχισμένος

που οδηγούμε το αυτοκίνητο με τον αδερφό μου

και πίνουμε Old Crow από το μπουκάλι.

Δεν έχουμε κάπου συγκεκριμένα να πάμε,

απλώς οδηγούμε.

Μια στιγμή να κλείσω τα μάτια μου

και θα χαθώ, κι όμως

ευχαρίστως θα ξάπλωνα και θα κοιμόμουν για πάντα

στο πλάι αυτού του δρόμου.

Ο αδερφός μου με σκουντάει.

Από στιγμή σε στιγμή κάτι θα γίνει, το ξέρω.

X